25 Ağustos 2014 Pazartesi

KARA KEDİ

     Sesindeki acıdan nefret ettiğini düşündü. Başkalarının acı çekmesine müsaade etmeyecek kadar bencil olduğunu... Bir insan her an acı çekmemeli. Mutfağını sahiplenen bir annenin hakimiyeti gibi. Ona ait olan o en bakir duyguya dokunmaya yanaşamazmışsınız gibi. Delik deşik etmiş olması sizi ilgilendirmez.
     -Arnie öldü.
     - Kara kedinin canı cehenneme. Minicik karnına parmaklarımı dolayıp bağırsaklarını patlatmadığıma şükretsin.
     Adam üzüldü. Kedinin ölmesine değil.
     Deri koltuğa yayılmış adamın karşısında yine en boynu bükük haliyle, biraz daha kamburlaşarak oturdu. Konuştu. Daha da konuştu. Kendine kızdı. Ağladı. Sigara sarıp durdu. Otu döndü. Beyninden vuruldu. Sakinleşti. Yüzünde öyle bir acı ifadesi vardı ki, öyle ki baktığınızda sizin acı çekmeye hakkınız olmadığını söylerdi.
     Kadın ölen oğlu için yas tutmaya hakkı olmadığını düşündü. Hem nerden onun oğlu oluyordu?   Kadın telefonu kapattı, otobüs şoförüne parayı uzattı. Bazen kalbi sıkışırdı nefes aldırmazdı ya işte öyle bir yumru vardı karnında. Ilkel duygularıyla alakalı olamazdı bu. Insanlar kendilerine ait olanı yitirmedikçe umursamıyorlar diye düşündü.  Kadına ait olmak isteyen erkeğin, sırf kadın seviyor diye bir ölüyü sevmesi.  Kadın tiksindi. Tuhaftı. Bu duyguyu eşeledikçe rahatladığını fark etti. Gözlerinde iki far yandı. Gök mavisi bilmem ne marka arabanın çarptığı gibi çarpmaya hazırdı.  Cinayeti Karşıyaka'nın işlek bir sokağında işlemesi gerektiğini düşündü. Adam Bukowski sendromundaydı  ve elit bir sokakta ölmek hakaretti ona. Kadın otobüsten indi. Kadın egosunu yok edebilseydi üzülmeyecekti. Ağlamadı. Sigaraya başlamadı. Kafayı bulmadı. Ölüsünün üzerine tükürdü ve kahkahalar attı. Yemek yedi. Mutsuz değildi sadece biraz suskun. Katil soğukkanlılığı vardı üzerinde. Hayır adamı suçlamadı. Kendisini de. Kimseyi. Adamı ona gözyaşı bırakmayı akıl edemediği için biraz boğmak istedi. Izmariti kafasına basmayı düşündü ama sonra o ifadesini görmekten nefret
ettiğini hatta bu saatten sonra o ifadesinin daha da keskinleşeceğini bildiği için yok olmasını istedi. Otobüs uzaklaştı. Şoförden para üstü istemediğini farketti. Kimseye bir şey söylemeyecekti. Yas tutmayacaktı. Yatağı düşünmeyecekti. Duvardaki resimleri, balkondaki saksıları, banyodaki ıslaklıkları, en çok da Mustafayı düşünmeyecekti. Eski dostunun verdiği siyah defteri çöpe atacaktı. Mor halılı evi silecekti içindeki anılarla. Aşık ve tehlikeli kadınlardan uzak duracaktı. Bencil ve tehlikeli kadınlardan uzak duracaktı. Hayatla arasına kara kedi girmişti.Ölüyü de onlara devredip gidecekti.
     Gitti.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder