16 Ocak 2014 Perşembe

KAR

  Kar rüyasını anlatmıştı bana;
‘’Issız bir kara parçasında, burka oluyorum’’
Geviş getiriyor insan evladı.
Geviş getirtiyor.
Yiyor, beni bile pekmeze banıp yiyor.
Şimdi bir ilik kadar beyazım.
Ah ne de güzel salınıyorum, yere çarpıp beyin kanaması geçirmeden önce!
Suya dönüşüp, oluk oluk akmadan önce.
Güneşin esaretinden kaçıp hışımla atlıyorum.
İkarus!
‘’Sakın gitme’’ diyorum,
‘’yeryüzünde soğuk bir ülke kuralım,
Kanatlarınla sar bizi.’’
Dinlemiyor.Güneşe doğru uçuyor,
Toprakta bir kardelenin beni kenara itip boy göstermesini izlemeye dalmışken,
Hayal kırıklığıyla dolu bir ses işitiyorum,
Üzerime düştüğü gibi sıcak kanında eriyorum.
Kan olup oluk oluk akıyorum…
Kan olup oluk oluk akıyoruz…
Yer altında yeni bir medeniyete gidiyoruz.
Kanalizasyon borularının birinin dibine ilişiyoruz
Pekmez içiyoruz.
Televizyonun üstündeki vazoda, kardelen gülümsüyor.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder