6 Ağustos 2013 Salı

KATLEDİLEN ÇOCUKLAR AĞLAMAZ

                   Katledilen çocuklar ağlamaz!
                 Çocuklar mutlulukla evlerinden attılar kendilerini. Yağmur çok yağmaz o kentlerde çünkü. toprakla ve suyla yıkanmaya çıktılar. Anneler sevindi, yağmurla karışmış toprak kokusunu yılda bir kaç kez gelen bayram gibi nimet sayar, severlerdi. Babalar karasabanlara koştular yağmur toprağı yumuşatacaktı.
             Bilemezlerdi ki Allah'ın zikredildiği yerde yağmur yerine kurşun yağacağını gökten. Çocukların yüzlerindeki gülümseme kaybolmadan kanla yıkandılar, kanla yıkıldılar yere. 
             Katledilen analar babalar çocuklarını bırakmaz!
             Halepçede'ki gibi midir yine anne, kucaklaşarak mı gittiler?  Havarlar kesiyor etlerimi anne, saplanıyor. Bu öyle büyük bir acı ki dünya üzerinde kaçıp saklanacak yer bulamıyorum. Gırtlağım yırtılıncaya kadar bağırmak istiyorum, medet anne medet dayanamıyorum!
             Annem sus diyor, korkuyor. biliyor ki konuşunca sıra sana geliyor. Korkmuyorum bu defa gelsinler diyorum lanet olsun, ölümüm dindirecekse bütün bu nefreti ben hazırım diyorum, sarılıyor bana. O bana sarılınca aklıma evlatlarına sarılmış ruhları çoktan gökyüzüne uçmuş analar babalar geliyor. 
             Yaşlı kadın oturuyor karşımda, Süleyman'ım diyor, öldü diyor. ağlıyor. Süleyman yüzü sivilceli ufak tefek akranım. Çeteye katılıyor, önce öldürüyor sonra ölüyor. kimi kime katlettiriyorlar? kanım donuyor, Kansızlık tutuyor beni anne, bu umursamazlık nefret doğuruyor her yerimde. 
              Herkes yine bir şeyler düşünüyor, herkes gülüyor. gülemiyorum, affedin ama düşman ordusu içinde keşfedilmemek için onlar gibi hareket eden biriymişim gibi hissediyorum.. İtirafçı mı oldum bugün anne? şimdi kessem bileklerimi daha mı çok canım yanacak şu an yandığından. Alışamıyorum, bak büyüdüm anne, beni alsalar ya o küçük bebeler yerine. kardeşsiz kaldım, yine havarlarla dolu ağıtlar mı dinleyecek gelecek nesiller. Nasıl anlatacağım bunları kızıma oğluma?
              Ben bugün bir daha öldüm anne, bugün yine günlerden işkence ve katliam.
              Ama unutmuyorum biliyorum ki; ancak ruhunu satmış adamlar başkalarının kanından ördükleri duvarlar içinde refah sürer.
                  



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder