14 Nisan 2012 Cumartesi

MARTI ÖLDÜ, SONRA DA BEN...


Sen bana bir şiir yazacaktın!
                Ben seni feribotla gelemeyeceğin kadar çok uzakta bekledim. Kumandayla seksek oynuyorsun, televizyonu hiç kapatmıyorsun. Lan sen ne zaman anladın ki beni, gelmek de istemedin işte. kartondan yoğurduğum çirkin maske korkutuyor, atmıyorum çöpe. Ziyaret yeşili tüm renkler. Sevişirken ve şiir yazarken yarının güzel olacağına inanan bir kadın diliyorsun. Bırakıp gitmelerini istemiyorsun. Onlar senin bırakıp gitmelerine alışkın. Her gidişine bir şiir ve yeni bir adam peyda ediyorlar. Ben mi ettim sadece? Gitme Napolyon, dur! Yara kokularını sevmiyorum. Bana intiharımı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. Ben kadınım ve annemin cinsiyetini kaybettim şiirlerin birinde. Sevişmek düzüşmekle eşdeğer. Çok az insan sevişebilir ve şiir yazabilir. Sen gittiğinden beri Napolyon herkes düzüşüyor ve sokaklar şiirden yapılmış uçaklarla dolu.
                 Sen bana bir şiir yazacaktın! Bütün şiirler intihar ediyor…
                 Bak yarının insana neler getireceğini kimse kestiremiyor, saatler gece sabaha doğru uzuyor, turistler bu şehri terk ediyor. Asansörün şarap koktuğunu, sen koktuğunu kimse anlamıyor. Ben seni feribotla gelemeyeceğin kadar çok uzakta bekledim. Dibinden hiç ayrılmadım oysa ki.  Pijamamla fırlıyorum sokağa, yağmur ve kollarım ıslak. Dönüyoruz. Düne dönüyoruz.  Kitapların arasında düzüşüyor sarhoşlar. İbne değilim lan ben! Yatağa dökülen kan değil şarap, kitaplar şiirlerini yaktılar çoktan. Ucuz zamparalar, bu ara. Ve kirli tüm saçlar. Herkes delirmekle meşgul. Kozalaklarımı çaldın sen. Morumu çaldın. Senden beri şiir yazamıyorum. Ben bıraktım sigarayı sen bırakmadın. Herkes ölmeden önce can çekişir. Ben seni öldürmeden önce can çekişiyorum bak yine. Lanetli kasım be Napolyon! Lanetli kasım hiç bitmiyor. Feribotlar gelemez anlamadın mı daha aptal! Benim memleketim değil otlu peynir kokan. Martılar feribotlara aşık olduğundan beri, denizde peynir ve simit büyütüyorlar. Zamansız düzüşmelerin piç çocukları onlar. Ben gibi, biz gibi.
              Simdi sadece git Napolyon!
              Feribotlar ve asansörler terk etti martıyı.
              Martı öldü, sonra da ben. Hadi git  şimdi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder